تیراندازی بی ضابطه و قتل شهروندان؛ نقض حکم اعدام ۶ مامور پلیس در دیوان عالی کشور

خبرگزاری هرانا – وکیل مدافع شش مأمور پلیس که در جریان بازداشت یک متهم به “قتل”، او و دو همراهش را به قتل رسانده و پیشتر به اعدام محکوم شده بودند، از نقض حکم صادره برای موکلین خود در دیوان عالی کشور خبر داد و گفت که “پرونده آنها به شعبه دو دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع خواهد شد تا دادگاه مجدداً نسبت به صدور حکم جدید اقدام کند.

بخشی بهانه است؛ اعتراضات کارگری نشانه است!

رضا عليجاني

فیلم «طراحی سوخته» مبتذل تر از آن است که حتی هواداران حکومت را قانع کند. داستان مکرر اعترافات در زندان و به هم چسباندن راست و دروغ و سوار کردن یک تحلیل مالیخولیایی بر آن دیگر نخ نما شده است.
کشیدن چارتی با فلشهای پی در پی و پیچ در پیچ از داخل و خارج و نشان دادن چند عکس و چند جمله از متهمان و جا زدن کافه ای در دزفول به جای جلسه ای در تهران و مرموز نشان دادن ارتباط معمول چند کارگر و فعال کارگری با یکدیگر و وصل کردن آن به برخی افراد چپ کارگری در خارج و ناگهان در اواخر فیلم به صحرای کربلا زدن و پرش ناگهانی به ترامپ و اسرائیل و عربستان مضحکتر از آن است که بتواند اعتصابات کارگرانی که ماه ها حقوق شان به تعویق افتاده و افرادی همچون علی نجاتی و رضا شهابی و حسن سعیدی و اسماعیل بخشی و … را به ترامپ و نتانیاهو و حاکمان عربستان سنجاق کند.
این اعترافات قطعا برای پخش و نمایش اخد شده بودند نه برای تهدید و آرشیو. اما بخشی و قلیان و محمدی و…. تسلیم تهدیدهای بازجوها نشدند و با شجاعت مدنی قبل از اینکه طراحی سوخته به نمایش درآید آن را افشا کردند و پرده از فشارها و شکنجه ها خود و دیگر کسانی که شنیده یا دید بودند، برداشتند. شجاعت مدنی آنها این طرح را سوزاند و جنین برساخته در تاریکخانه های امنیتی را مرده بدنیا آورد!

اما این اعترافات و فیلم ها برای چه ساخته و پرداخته شده اند؟ برای خراب کردن و سوزاندن چند نفر از فعالان برجسته کارگری؟ این هست اما همه این نیست. بخش امنیتی پس از گیجی اولیه در تنظیم نحوه مواجهه با اعتراضات رو به گسترش کارگری تصمیم نهایی خود را گرفته است.
آنها دیده اند با توجه به وضعیت وخیم اقتصادی کشور که بنا به سیاستهای راس هرم سیاسی قدرت تصور بهبود و تغییری هم در آن نمی رود، نمی توان به مطالبات اولیه و برحق کارگران و دیگر حقوق- مزدبگیران پاسخ داد؛ بنابراین طبق عادت تبدیل به اعتیاد شده نهاد امنیتی باید از همان روش معمول زهرچشم گیری و النصر بالرعب و هراس افکنی استفاده کرد.
اما این اعترافات و فیلم ها برای چه ساخته و پرداخته شده اند؟ برای خراب کردن و سوزاندن چند نفر از فعالان برجسته کارگری؟ این هست اما همه این نیست. بخش امنیتی پس از گیجی اولیه در تنظیم نحوه مواجهه با اعتراضات رو به گسترش کارگری تصمیم نهایی خود را گرفته است.
آنها دیده اند با توجه به وضعیت وخیم اقتصادی کشور که بنا به سیاستهای راس هرم سیاسی قدرت تصور بهبود و تغییری هم در آن نمی رود، نمی توان به مطالبات اولیه و برحق کارگران و دیگر حقوق- مزدبگیران پاسخ داد؛ بنابراین طبق عادت تبدیل به اعتیاد شده نهاد امنیتی باید از همان روش معمول زهرچشم گیری و النصر بالرعب و هراس افکنی استفاده کرد.
فیلم طراحی سوخته بدنبال خط و نشان کشیدن برای اعتراضات کارگری است. پیام فیلم این است شما آلت دست کسانی هستید که وصل به کمونیستها و مجاهدین و ترامپیستها و صهیونیستها و عربستانی ها و هر شر و شیطانی که قابل اسم بردن و تصور باشد، هستید! پس مراقب خودتان باشید و گرنه سرو کارتان با ماست که همه را «به نحو مقتضی» برای ظاهر شدن جلوی دوربین «آماده سازی» میکنیم.
تا اینجای کار اسماعیل بخشی و سپیده قلیان و عسل محمدی به طور نمادین این طرح را سوزانده اند. استمرار مطالبه گری و اعتراض مدنی کارگران در استیفای حقوق اولیه و بدیهی خود نیز به طور واقعی و گسترده این شیوه های نخ نما را خواهد سوزاند. مگر از قدیم نگفته اید شکم گرسنه ایمان ندارد! اجاره خانه و هزینه خانواده، «حق رای» نیست که توهم کنید در کهریزک به صاحبانش برمی گردانید و آنها را ساکت و مغموم به خانه های شان می فرستید. خانه از نان خالی است. فهمیدن این برای نهادهای امنیتی فعلا زود است . آیا بعدا هم خیلی دیر خواهد بود؟ افراد و جریان های سیاسی و مدنی به خصوص مدعیان چپ گرایی و عدالت خواهی اگر از این داعیه ها فقط شعارهای «ضداستکباری» کم هزینه (و حتی خوش آیند حکومت) را در نظر ندارند و طرفداران سیاست جامعه محور اگر از این رویکرد اسم رمزی برای اخذ مرخصی درازمدت سیاسی استفاده نمی کنند؛ همگی باید در برابر پخش فیلم اعترافات اجباری و سناریونوسی های مضحک برای ارعاب کارگران موضع بگیرند. بسیاری از این سیاست ورزان در مواجهه با اعتراضات دی ماه و نیز اعتصابات کارگری نمره ردی گرفته اند. سکوت و بدتر از آن ایجاد «تردید» در باره اصالت و حقانیت اعتراضات کارگری (با دستاویز قرار دادن امکان بهره برداری برخی جریانات سیاسی از آن ها) سومین نمره مردودی پیاپی را در کارنامه سیاسی آنها درج خواهد کرد.
تا دیر نشده موضع بگیرید. این شتری است که در خانه هم خوابیده و باز هم خواهد خوابید. آن موقع دیگر کسی برای شما هم دل نخواهد سوزاند.

هشدار استاد محمدعلی امینی به نیروی انتظامی و دریابانی هرمزگان درباره نحوه برخورد با کاسبکاران مرزی

به‌دنبال اقدامات شدید نیروی انتظامی و دریابانی هرمزگان با کالابران و کاسبکاران دریایی، و همچنین برخوردهای خشن و تحریک‌آمیز نهادهای نظامی و انتظامی با مردم منطقه، به بهانه‌ی مبارزه با قاچاق کالا، استاد؛ شیخ محمدعلی امینی، مدیر مجتمع آموزشی بندر لنگه، نسبت به خطرات احتمالی این برخوردها برای مردم و نیز مأموران این نهادها هشدار داد.
این چهره‌ی برجسته‌ی اهل سنت جنوب ایران با اشاره به تعقیب و گریزهای بی‌مورد خودروها و قایق‌ها از سوی مأموران نظامی و انتظامی، خواستار رسیدگی فرماندهان انتظامی و دریابانی به این موضوع شد و تصریح کرد: انتظار می‌رود مسؤولان نسبت به حفظ جان مردم حساسیت داشته باشند.
استاد محمدعلی امینی، با اشاره به شرایط نامساعد معیشتی و انسداد مرزها، تأکید کرد: باید برای اشتغال و درآمد مردم چاره‌اندیشی کرد تا با ایجاد ساز و کارهای مناسب، جوانان تحصیل‌کرده و بیکار به مشاغل پرخطر روی نیاورند.
گفتنی‌ست: اظهارات این عالم برجسته‌ی اهل سنت جنوب که اجرای طرح‌های خیریه‌ی فراوانی را در کارنامه‌ی خود دارد، در حالی‌ست که تیراندازی بی‌ضابطه و مکرر نهادهای نظامی و انتظامی در آب‌ها، سواحل و جاده‌های جنوبی ایران، بارها حوادث سنگینی از جمله: مرگ و میر شماری از جوانان و شهروندان منطقه را رقم زده است.

موج جديد دستگیری كارگران نيشكر هفت تپه

محمد خنیفر و ايمان اخضری از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه روز شنبه ۶ بهمن ۹۷به ستاد خبری اداره اطلاعات شوش احضار شدند. بنا به خبرهای رسيده محمد خنيفر دستگیر شده است.
به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام به نقل از اتحادیه آزاد کارگران ایران، بدنبال اعتصاب چند ساعته بخشهایی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در روز جمعه ۵ بهمن‌ماه ۹۷ که در اعتراض به بازداشت مجدد اسماعیل بخشی و خبر حضور اسد بیگی در شرکت صورت گرفت، حوالی ظهر روز شنبه ششم بهمن ماه، ستاد خبری اداره اطلاعات شوش تعدادی از کارگران را‌ احضار و مورد بازجوئی قرار داد.
از جمله احضار شدگان محمد خنیفر و ایمان اخضری از نماینده های مجمع کارگری بودند.
محمد خنیفر در ستاد خبری اداره اطلاعات شوش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
بنا بر آخرین گزارشهای رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران از شرکت نیشکر هفت تپه، موج احضار کارگران این مجتمع بزرگ کشت و صنعت به ستاد خبری اداره اطلاعات شوش که از ظهر روز شنبه آغاز شده است همچنان ادامه دارد و بنا بر برخی خبرهای تایید نشده به جز محمد خنیفر، کارگران دیگری نیز بازداشت شده اند.

ایران شش شهروند اهل اشنویە (شنو) را بە اتهام همکاری با احزاب کوردستانی ایران بە حبس محکوم کرد.

.
برپایە گزارش سازمان حقوق بشری هەنگاو، طی روزهای گذشتە دادگاه عمومی شهر اشنویە بە اتهام همکاری با حزب دمکرات کردستان ایران برای شش شهروند اهل این شهر حکم ١٦ سال و ٦ ماه  زندان صادر کردە است.
احکام صادرە بە شرح زیر می باشد؛
١ـ یونس شریفی محکوم بە سە سال و شش ماه حبس
٢ـ فتاح علیکرد محکوم بە سە سال و شش ماه حبس
٣ـ حامد ظریفە محکوم بە سە سال حبس
٤ـ  محمد محمود تاش محکوم بە دو سال  و شش ماه حبس
٥ـ مجید دریایی  محکوم بە دو سال حبس
٦ـ محمدامین فظلی محکوم بە دو سال حبس
این شش شهروند در بهمن ماه سال گذشتە بازداشت و سپس با تودیع وثیقە موقتا تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدە بودند.

شلیک نیروهای مسلح ایران بە سوی دستەای از کولبران مرز بانە

 شلیک نیروهای مسلح ایران بە سوی دستەای از کولبران مرز بانە منجر بە زخمی شدن دو تن از آنها شدە و دو تن دیگر از آنها نیز بە دلیل فرار و گم کردن راه در اثر سرمازدگی جانشان را از دست دادند.
برپایە گزارش سازمان حقوق بشری هەنگاو، غروب روز دوشنبە (٨ بهمن ٩٧ / ٢٨ ژانویە ٢٠١٩)، نیروهای مسلح ایران در ارتفاعات روستای ”برویشکانی“ از توابع بخش ”نەنور“ شهرستان بانە بە سوی دستەای از کولبران آتش گشودەاند کە دو تن از کولبران بە شدت زخمی شدەاند و هم اکنون د ربیمارستان صلاح الدین بانە تحت مراقبت های پزشكی می باشند کە وضعیت سلامتی یکی از آنها وخیم می باشد.
دستەای دیگر از کولبرها پس از شلیک این نیروها از مسیر اصلی خارج شدە و بە دلیل گم کردن راه خود، دو نفر از آنها در اثر سرمازدگی جانشان را از دست دادەاند.
هویت یکی از دو کولبری کە در اثر سرما جانش را از دست دادە است ”سامان صالحی“ ٢٢ سالە و اهل سقز می باشد و تاکنون هویت سە کولبر دیگر برای هەنگاو احراز نشدە است.
خبرها حاکی از این می باشد کە سرنوشت یک کولبر دیگر نیز نامعلوم می باشد و تلاشهای برای پیدا کردن وی ادامە دارد.

خودزنی و خودکشی زنان در زندان سپیدار اهواز

1 بهمن,1397

زندانیان بند زنان زندان سپیدار اهواز از ابتدایی ترین نیازهای یک زندگی شرافتمندانه محروم هستند.
یک زندانی سابق که برای چند روز در بند زنان زندان سپیدار اهواز به سر برده بود به گوشه ای از وضعیت و شرایط فاجعه بار این زندان پرداخته و می‌گوید: این زندان از ابتدایی‌ترین نیازهای یک زندگی شرافتمندانه محروم است و زندانیان در «جهنم» روز را به شب می‌رسانند. خودزنی و خودکشی در میان زنان این زندان به شدت رواج دارد تا به قول خود زندانیان پس از خودزنی به بهداری زندان منتقل شوند تا چند روزی در وضعیت بهتری روزگار بگذرانند یا نهایتا بمیرند.

کف زمین بند، روی تختها و همچنین در وسایل زندانیان، پر از شپش، حشرات ریز و سوسک می‌باشد. شرایط زندانیانی که مجبور به کف خوابی هستند بدتر است.
از سوی دیگر چاه فاضلاب سرویس بهداشتی بند مشکل داشت. زندانیان روی کثافت‌های قبلی دفع مزاج می‌کردند. این تصویر را هیچ کجای دیگر زندگی نمی‌توانید ببینید. وعده‌های غذای زندان هم اندک و از نظر کیفیت فوق العاده بد است. آشغال در غذا مرتب می‌دیدید.
شب اول به ما دو پتو دادند یکی به عنوان زیرانداز استفاده می‌شد و دیگری به عنوان پتو. اما پتوها به شدت کثیف بود. استفراغ زندانی قبلی هنوز روی یکی از پتوها بود. آن قدر بو می‌داد که من نتوانستم استفاده کنم و روی زمینی خوابیدم که کنارم حشرات ریز و سوسک در حال رفت و آمد بودند. نهایتا یکی از زندانیان لطف کرد و پتوی تمیزی که خانواده‌اش برایش آورده بودند را به من داد.»
بهداری بند زنان در بسیاری از روزهای هفته فاقد پزشک و حتی پرستار است: «یک روز دختری دچار تشنج شدید شد و با سر روی کف زمین دستشویی غش کرد. شاید ده دقیقه زندانیان به در کوبیدند تا بالاخره یک خانمی که نه پزشک بود و نه پرستار وارد شد. او همین ‌طوری چند دقیقه‌ای دختر را که روی لجن دستشویی افتاده بود نگاه کرد و نهایتا فقط آب به صورتش زد. ما فریاد می‌زدیم، التماس می‌کردیم که او را به بهداری منتقل کنند. سرش از ضربه به زمین ورم کرده بود، گفتم این حتما نیاز به عکس از سرش دارد اما ایشان به من گفت نگران نباش نمی‌میمرد، زنده می‌ماند و بیرون رفت. خود زندانیان برایش آب قند درست کردند و دادند دستش. مرگ در آن زندان یک اتفاق عادی و حتی کم اهمیت است.»

به گفته او اکثرا زنان این زندان به دلیل جرم‌های مرتبط با مواد مخدر در زندان بودند: «بسیاری از این زنان هیچ‌کس را بیرون از زندان برای پیگیری کارهایشان نداشتند. می‌گفتند خیلی از آنها با وجود تمام شدن حکم‌شان به دلیل اینکه کسی را بیرون ندارند که نامه آزادی آنها را بگیرد همچنان در زندان و این وضعیت مانده‌اند. من خودم با دختری آشنا شدم که حکم یک سال زندان داشت اما سه ماه از اتمام حکمش گذشته بود و هنوز در زندان مانده بود چون کسی را بیرون نداشت که پیگیر کارهای آزادی‌اش باشد و حتی مددکار زندان نیز هیچ کمک نمی‌کرد.»

زندان سپیدار اهواز در سال ۱۳۸۸ شروع به کار کرد. مدیرکل زندان‌های خوزستان در دی ۱۳۸۸ در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس گفته بود مساحت این زندان ۷۰۰ متر مربع و با ظرفیت استاندارد ۱۵۰ مددجو دارای مرکز مجهز و مستقل درمانگاهی و کلینیک مشاوره، سایت فنی و حرفه‌ای و اشتغال درون زندان، مجموعه فرهنگی و آموزشی و تاسیسات و مراکز خدماتی ملزوم و مجموعه ورزشی سرپوشیده است که در فضایی مناسب ساخته شده است.
در آذر ماه ۹۷،معصومه ابتکار معاون روحانی از بند زنان زندان سپیدار اهواز دیدار کرد. او با زندانیان «دیدار چهره به چهره» داشت و از «کارگاه‌های اشتغال و حرفه‌آموزی» بازدید کرد. با این حال هیچ صحبتی از وضعیت بهداشتی، رفاهی و نیازهای اولیه زنان این زندان مطرح نشد. در عکس‌هایی که سایت اداره کل زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی استان خوزستان منتشر کرده، خانم ابتکار در آشپزخانه با گروهی از زنان و مردانی که همراه او در این دیدار بوده‌اند حضور دارد و یا در نمازخانه و راهرو زندان که همگی در شرایط معمولی است. اما عکسی از دیدار با بند زنان، تخت‌های آنها، زمین بند و سرویس دستشویی‌ها دیده نمی‌شود.

«آنها به معنای دقیق کلمه «تحت شرایط ضد بشری» قرار دارند و طردی مضاعف را تجربه می‌کنند که تحمل آن، حتی برای یک شبانه روز از توان انسان خارج است و بی‌تردید لطمات جبران ناپذیری بر جسم و روح آنان برای ابد باقی می‌گذارد و روز به روز نیز بر تعداد آنها افزوده می‌شود.»